رباعی شمارهٔ ۱۱۷۲

برداشت: ای دلبر من، خدای من، به عنوان یک عاشق، عیبی به حالت نشوید که من در حال شادی و مستی هستم و دستانم را به سوی تو دراز کرده‌ام.

برداشت: از دام و قید زمان رها شدم و از کلیهٔ خوب و بد، سود و زیان بی‌نیاز گشتم.