رباعی شمارهٔ ۱۱۶۴

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او از خواب و آرامش خود در اثر زیبایی نرگس و لاله سخن می‌گوید و احساس می‌کند که این زیبایی‌ها او را تحت تاثیر قرار داده و از او دور ساخته‌اند. شاعر همچنین به ارزش و نایابی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و در آرزوی دستیابی به اوست.