ای عشق که هستی به یقین معشوقم
تو خالق مطلقی و من مخلوقم
در این شعر، شاعر عشق را به عنوان معشوق خود معرفی میکند و به خالق بودن عشق اشاره میکند. او از کسانی که منکر عشق و بدخواه هستند، میخواهد که عشقش را در آسمانها بلند کند تا همه ببینند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای عشق که هستی به یقین معشوقم
تو خالق مطلقی و من مخلوقم
بر کوری منکران که بدخواهانند
بالا ببرم بلند تا عیوقم