از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
تا ره نزند خوشی از این مردم عام
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به این نکته اشاره میکند که آنچه خوش است، همواره با موانع و نهیهایی همراه است. او به این موضوع انتقاد میکند که لذتهایی چون می، موسیقی، زیبایی و رقص برای افراد خاص مجاز و برای عموم مردم ممنوع شدهاند. بهعبارتی، لذتهای زندگی بهدلیل قید و بندهای اجتماعی تنها برای عدهای خاص قابل دسترسی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ورنه می و چنگ و روی زیبا و سماع
بر خاص حلال گشت و بر عام حرام