از شور و جنون رشک جنان را بزدم
ز آشفته دلی راحت جان را بزدم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از احساسی شدید و جنونآمیز سخن میگوید که به دلیل عشق و شور و شوقی که دارد، به جان خود آسیب میزند. او اشاره میکند که این جنون به قدری عمیق است که به راحتی و آرامش خود ضربه میزند و در واقع به خاطر عشق، دیوانه شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جانیکه بدان زندهام و خندانم
دیوانه شدم چنانکه آن را بزدم