از درد همیشه من دوا میبینم
در قهر و جفا لطف و وفا میبینم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از تجربههای درد و رنج خود صحبت میکند. او میگوید که در شرایط قهر و سختی، محبت و وفا را نیز مشاهده میکند. همچنین، به طور کلی در هر جایی که نگاه میکند، یاد و حضور محبوبش را احساس میکند. به نوعی، شاعر نشان میدهد که عشق و محبت حتی در بدترین شرایط نیز قابل مشاهدهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم ترا میبینم