غزل شمارهٔ ۴۳۴

برداشت: من در کنارهٔ این معشوق زیبا نشسته‌ام که در همین جا نیز خوشحالی و شادابی وجود دارد.

برداشت: سازنده موسیقی، محبوب من، شمع و شراب همگی در کنار هم، اینجا برای خوشی و لذت آماده‌اند.

برداشت: ما و تو هیچ‌کجا نمی‌رویم، زیرا به شیرینی و خوشی‌های زندگی نیاز داریم که در کنار هم باشد.

برداشت: گل با شکوه و زیبای خود از چهره معشوقم شرمنده است و می‌بیند که با آن صورت زیبا، او دیگر خشک و پژمرده به نظر می‌رسد.

برداشت: هر روز از زیبایی‌اش سرمستیم، به خصوص امروز که حال و هوای خوبی داریم.

برداشت: تصمیم دارم که در حلقه‌ی موهایش گره بزنم، چرا که تماشای آن حلقه برایم لذت‌بخش است.

برداشت: شمس تبریز که روشنایی دل‌هاست، همواره با گل زیبا و خوشبو در ارتباط است.