رباعی شمارهٔ ۱۱۲۱

در این شعر، شاعر از زیبایی و لذت‌های طبیعت سخن می‌گوید. او از صدای شاد بلبل و نسیم دلپذیر که با خود زیبایی و عشق می‌آورد لذت می‌برد. همچنین در آب‌ها تصویر یار خود را می‌بیند و از گل‌ها بوی آشنایی استشمام می‌کند، که همه این‌ها به او حس نزدیکی و آرامش می‌دهد.