آواز سرافیل طرب میرسدم
از خاک فنا بر آسمان میبردم
در این بیت، شاعر از احوال خود و احساسات عمیقش سخن میگوید. او به شنیدن صدای سرافیل (ملاک رستاخیز) اشاره میکند و احساس میکند که از دنیا و فنا به آسمان صعود میکند. او همچنین بر تنهاییاش تأکید میکند و میگوید هیچکس از حال او خبر ندارد و او بهطور ناخواسته به این حالتی که در آن است، میرسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آواز سرافیل طرب میرسدم
از خاک فنا بر آسمان میبردم
کس را خبری نیست که بر من چه رسید
زان با خبری که بیخبر میرسدم