رباعی شمارهٔ ۱۱۱۰

در این شعر، شاعر به بیان تضاد میان مادیات و معنویات می‌پردازد. او می‌گوید که نوشیدنی‌های حرام برای جسم حرام هستند، اما برای روح و جان انسان همواره مجازند. همچنین اشاره دارد که نباید در جزئیات غرق شد و باید به مفهوم کلّی زندگی توجه کرد. در نهایت، شاعر از آغاز و پایان زندگی سوال می‌کند و به جستجوی معنا و حقیقت در زندگی می‌پردازد.