رباعی شمارهٔ ۱۰۹۳

در این شعر، شاعر به دل خود توصیه می‌کند که وقتی از عشق و محبت یار سخن می‌گوید، باید مراقب باشد و قدم‌هایش را با دقت بردارد. او به دل می‌گوید که باید خود را از غیر معشوق خالی کند تا بتواند به درستی از عشق سخن بگوید و با دلدارش ارتباط برقرار کند.