رباعی شمارهٔ ۱۰۹۲

شاعر به ما می‌گوید که وقتی وارد این دنیای پر از چالش‌ها شده‌ایم، نباید از خود غافل شویم. بر اساس توان خود باید قدم برداریم و نباید بی‌فکری کنیم. برای رسیدن به مقصد، باید صبر و تلاش کنیم، زیرا کسانی که سستی می‌کنند، دیرتر به هدف می‌رسند.