رباعی شمارهٔ ۱۰۸۶

برداشت: ای عشق مهربان، تو از من ثروت و محبت خواستی، ولی حقیقت این است که من نه این ثروت را دارم و نه آن محبت را.

برداشت: این بیت به این معناست که طلا و ثروت در واقع هیچ ارزشی ندارند اگر انسانی در درونش خالی باشد. از کجا می‌توان فهمید که یک فرد واقعاً عاشق است یا از دلش برخوردار است، در حالی که ظاهراً ممکن است هیچ‌چیز نداشته باشد. در واقع، عشق و احساسات عمیق فراتر از مادیات هستند و ارزش واقعی انسان‌ها را تشکیل می‌دهند.