یک چند میان خلق کردیم درنگ
ز ایشان بوفا نه بوی دیدیم نه رنگ
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به این نتیجه میرسد که باید از دید مردم پنهان شد. او میبیند که در میان مردم نه نیکی و نه خوشی احساس میکند، و بهتر است که همچون آبی در آهن یا آتش در سنگ، در خفا و دور از نظر دیگران به زندگی ادامه دهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن به که نهان شویم از دیدهٔ خلق
چون آب در آهن و چو آتش در سنگ