رباعی شمارهٔ ۱۰۶۹

این شعر به احساسات عاشقانه و عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر آرزوها و اشتیاق‌های عاشقان کمتر بود، مانند خورشید که همیشه در حال درخشش است، نمی‌توانستند از زیبایی‌ها غافل شوند. همچنین اشاره می‌کند که اگر عشق تقسیم می‌شد، عشاق نیمی از آن را می‌بردند و باقی می‌ماند. در کل، شعر به قدرت و شدت عشق و اشتیاق اشاره دارد.