رباعی شمارهٔ ۱۰۶۵

در این شعر، گوینده به دنبال یافتن فردی خاص و بی‌نظیر است که در جهان مانندش وجود ندارد. او به نوعی می‌گوید که در انتخاب میان دو گزینه، تمایل به جفت (همراهن) دارد، زیرا این ارتباط انسانی برایش از هر چیز دیگری باارزش‌تر است. تاق به معنای رفیق خاص و جفت، و جفت به معنای همدم و همراه مطرح شده است. در نهایت، او عشق و پیوند انسانی را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌دهد.