رباعی شمارهٔ ۱۰۵۷

برداشت: می‌گویند که عشق فقط صدا و اسمش دروغ است، اما امید به عشق خام و نپخته است که واقعیتی ندارد.

برداشت: سعادت همچون سیاره کیوان بر ما سایه افکنده است، اما گفته می‌شود که این سعادت در مرتبه‌ای بالاتر از ما قرار دارد و این ادعا درست نیست.