بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آئیم به باغ با تو ای چشم و چراغ
در این شعر، بلبل به باغ میآید و از همراهی زاغ رها میشود. او با اشاره به زیبایی و روشنی محبوبش، دعوت به همسفر شدن در باغ میکند و میخواهد مانند گلها و سوسنها آزاد و شاداب باشد و از باغی به باغ دیگر حرکت کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آئیم به باغ با تو ای چشم و چراغ
چون سوسن و گل ز خویش بیرون آئیم
چون آب روان رویم از باغ به باغ