رباعی شمارهٔ ۱۰۴۹

برداشت: عشق، سمی است که هیچ عاملی نمی‌تواند مانع آن شود. اگر عشق نبود، خالق نیز خود را نشان نمی‌داد.

برداشت: می‌دانی که نشانه‌های عشق چه معنا دارند؟ همانند «ع» است برای عابدی که سر به سجده دارد، و «ش» است برای شکرگزاری، و «ق» است برای کسی که قناعت می‌کند.