رباعی شمارهٔ ۱۰۴۸

این شعر به توصیف حالت‌های عشق و وجدانی پرداخته است. به نظر می‌رسد که شاعر در حال تجربه کردن شادی و نور است و عشق را به عنوان مهم‌ترین و ارزشمندترین چیز در زندگی معرفی می‌کند. همچنین، به Departure عقل و جدایی از آن اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تجربه‌های عمیق و فراسوی عقلانی عشق است.