رباعی شمارهٔ ۱۰۳۳

این شعر به یادآوری محبت و توجه شخصی می‌پردازد که در کنار فردی دیگر در شب‌های سرد بوده است. شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به آن شخص عزیز سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این یادها و محبت‌ها فراموش نخواهند شد، زیرا آن فرد برای او بسیار ارزشمند است.