چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
آویخت صبا چو رهزنان بردارش
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر از دزدیده شدن رنگ جمال گل از چهرهاش صحبت میکند. صبا (نسیم) مانند دزدانی که میخواهند چیزی را ببرند، به سرعت به سراغ او میآید. بلبل (نماد عشق) بسیار صحبت کرده، اما این سخنان نتیجهای نداشته است، زیرا فقط صبا میتواند جان تازهای به او بدهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بسیار بگفت بلبل و سود نداشت
تا بو که صباا به جان دهد زنهارش