رباعی شمارهٔ ۱۰۳۰

در این بیت، شاعر از جان جانی می‌خواهد که در میان جان‌ها باشد و به عنوان عقل و خرد، تاج سر مردان شود. او اشاره دارد که این شخص همان دولت و بخت است که در دو جهان وجود دارد و باید همچون آن‌ها، قدرت و تاثیرگذار باشد.