رباعی شمارهٔ ۱۰۱۹

در این شعر، شاعر به محبوبش می‌گوید که امیدوار است زمانش برای او خوش باشد. او بیان می‌کند که حال دلش تحت تاثیر محبوب است و از خداوند می‌خواهد که عاشقان خوشبخت باشند، همچنین به محبوبش اشاره می‌کند که خود او نیز عاشق است و این باعث خوشحالی او می‌شود.