رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۱۴

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش

اندر طلب چو من نگاری همه خوش

۲

در فصل بهار و نوبهاری همه خوش

چون قند و نبات در کناری همه خوش

بازگشت به سروده‌های مولانا