ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش
اندر طلب چو من نگاری همه خوش
در این شعر، شاعر به زیبایی و دلنشینی زلف معشوق اشاره میکند و میگوید که چشمانتظاری او برای چنین معشوقی، در هر فصلی زیبا و شیرین است. او همچنین به شوق و سرزندگی بهار و لطافت آن مانند قند و نبات پرداخته و میگوید که تمام این زیباییها فرحبخش و دلپذیر هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش
اندر طلب چو من نگاری همه خوش
در فصل بهار و نوبهاری همه خوش
چون قند و نبات در کناری همه خوش