رباعی شمارهٔ ۱۰۱۰

شاعر در این ابیات به وفاداری و همراهی در عشق اشاره دارد. او می‌گوید حتی اگر حال ما خوب نباشد، نباید از دوستان دوری کنیم و در میان دل‌مشغولی‌ها باقی بمانیم. او از معشوق می‌خواهد که یا مانند دل او شیدا و عاشق باشد، یا حداقل برای تماشای زیبایی عشق حاضر شود.