رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۰۹

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هان ای دل تشنه، جوی را جویان باش

بی‌پای میای و دایما پویان باش

۲

با آنکه درون سینه بی‌کام و زبان

سرچشمهٔ هر گفت توی، گویان باش

بازگشت به سروده‌های مولانا