رباعی شمارهٔ ۱۰۰۶

شاعر در این ابیات به توصیف عشق خود می‌پردازد و می‌گوید که مانند شیشه‌ای است که بر دل سنگی فرود می‌آید. او تمایل دارد تا به عشقش جنگیده و خشم آن رنگ زیبا را بشنود و از چنگال‌های عشقش آزرده شود. در واقع، این اشعار به عمق احساسات و تقابل‌های عاشقانه اشاره دارند.