گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
چون روز همی درم میدوزم خوش
در این ابیات شاعر به احساس شادی و شوق خود اشاره میکند. او از کسی دعوت میکند که بیاید و حال او را ببیند؛ زیرا روزش خوش و شاداب است. او همچنین از سوزش ناشی از عشق و زیبایی معشوقش سخن میگوید که مانند آتش او را میسوزاند و این احساس را خوشایند مییابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
چون روز همی درم میدوزم خوش
تا روی چو آتشت بدیدم چو سپند
میسوزم و میسوزم و می سوزم خوش