رباعی شمارهٔ ۹۹۹

در این اشعار، شاعر به تأمل در مورد زندگی و مرگ می‌پردازد. او بیان می‌کند که اگرچه مرگ یک واقعیت حتمی است، اما در پس آن ممکن است زندگی‌های جدیدی به وجود آید. بنابراین، او به دنبال یافتن خوشبختی و رضایت در زندگی است، حتی در مواجهه با مرگ. در مجموع، مضمون آثار شاعر تأکید بر چرخه زندگی و مرگ و امید به آغاز دوباره است.