آن دم که حق بندهگزاری همه خوش
وز مهر سر بنده بخاری همه خوش
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از لحظهای صحبت میکند که در آن بنده (شخص) با محبت و توجهی که از معشوق دریافت میکند احساس خوشحالی میکند. او به این فکر میکند که اگر معشوق بخواهد او را از خانه بیرون کند، باز هم با خوشحالی این کار را میپذیرد. به طور کلی، احساس رضایت و خوشی در این ارتباط عاشقانه به تصویر کشیده شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از خانه برانیم بزاری همه خوش
چون عزم کنم هم بگذاری همه خوش