غزل شمارهٔ ۴۲۱

برداشت: ای ساقی، این شراب از کدام انگور درست شده که دل و جان میهمانان را به شدت مست کرده است؟

برداشت: درب ورودی را باز کن و بالای این در را ببند زیرا که این زهر، شادی همه را از بین برده است.

برداشت: این شعر به این معناست که جامی که در دست است، از درد و رنج پر شده و باید آن را کنار گذاشت و جامی از محبت و وفاداری برداشت تا دیگران نگویند که معشوق به وفاداری خود پشت کرده است. در اینجا، مفهوم وفا و تعهد مهم است و دعوت به یافتن و انتخاب مسیری جدید برای تجربه عشق و وفاداری به جای ناامیدی و جفا است.

برداشت: از نوشیدن اولین می خوشی که خوش‌یمن است پرهیز نکن، و از گسستن آن پیوند خوشی که نیکوست دست برندار.

برداشت: یک قطره از عشق می‌تواند بر این سرزمین شکوفه‌های زیادی به بار آورد. این نشان‌دهنده‌ی عمق و قدرت عشقی است که در دل‌های ما وجود دارد.

برداشت: به در خانهٔ دل با بی‌احترامی نزن، زیرا ممکن است این دل که همچون یک ساختمان محکم است، ویران شود.

برداشت: به من نوشیدنی‌ای بده که با آن داغی و سختی‌ها به فراموشی سپرده شود و همچنین جمعی را پر کن از آن گل که محبوبش به خاطر او جان داده است.

برداشت: بگذار همه ما سرشار از شادی شویم و به خاطر زیبایی‌ای که خداوند به خودش تقدیم کرده، سجده کنیم.