رباعی شمارهٔ ۹۹۰

در این بیت شاعر به زیبایی و عظمت زنان اشاره می‌کند و می‌گوید که آتش عشق و کبریا در وجود اوست. او تأکید می‌کند که هیچ فرد فضولی نباید به او نزدیک شود و زیبایی‌های او باید از نگاه‌های بی‌ارزش پنهان بماند. به عبارت دیگر، زیبایی او باید محفوظ بماند و از چشم‌های ناخواسته دور باشد.