رباعی شمارهٔ ۹۸۹

شاعر در این بیت ها از شدت غم و پریشانی‌اش می‌گوید و تأکید می‌کند که حالش آن‌قدر خراب است که نیازی به پرسش نیست. او همچنین از مرغ خیال می‌خواهد که به سوی محبوبش پرواز کند و از او درباره‌ی حال شاعر بپرسد، اما باز هم تأکید می‌کند که نیازی به پرسش نیست.