رباعی شمارهٔ ۹۸۷

این بیت شعر به این معناست که اگر عاشق نمی‌شوی، بهتر است به دنبال کارها و مشاغل مختلف بروی. اگر در دلت شور و حال عشق نیست، پس به کارهای عادی و روزمره بپرداز و از زندگی لذت ببر. در واقع، عشق و شور زندگی را مهم‌تر از کارهای معمولی می‌داند.