رباعی شمارهٔ ۹۸۶

شاعر در این ابیات هشدار می‌دهد که از عشق‌های آتشین و خطرناک بترسید و به خصوص از عواقب آنها. او به توبه کردن افرادی اشاره می‌کند که پس از ارتکاب اشتباهات، شاید دیر هنگام گرد و خاک آن‌ها پاک شود و این توبه‌ها در زمانی که دیگر کار از کار گذشته، بی‌فایده خواهد بود. در واقع، او تأکید می‌کند که باید پیش از وقوع چنین مشکلاتی هشیار باشیم و خود را از انحرافات دور نگه داریم.