رباعی شمارهٔ ۹۷۳

در این اشعار، شاعر به اهمیت بیداری و هوشیاری در شب اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر در شب بیدار بمانی، مانند ستاره‌ای درخشان در روز خواهی بود. همچنین، او به زمان تاریکی و خواب اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید غافل شد، زیرا ممکن است فرصت‌هایی پیش بیاید که از دست برود. در نهایت، شاعر به امکان غرق شدن در آب حیاتی اشاره می‌کند و از این موضوع به عنوان تشبیهی برای بهره‌برداری از فرصت‌های زندگی استفاده می‌کند.