من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
دربارهٔ این سروده
در این شعر، گوینده از تجربهای عاشقانه با معشوقش سخن میگوید. او به لحظات شیرین و ناز و نوازشهای معشوق اشاره میکند و میگوید که عشق و گفتگوهایشان در طول شب ادامه داشته اما به پایان نرسیده است. همچنین اشاره میکند که طولانی بودن این داستان، گناهی ندارد و طبیعی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شبرا چه گنه حدیث ما بود دراز