دل بر سر تو بدل نجوید هرگز
جز وصل تو هیچ گل نبوید هرگز
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر عمق عشق و علاقه شدید شاعر به محبوبش است. شاعر میگوید که هرگز قلبش به سوی کسی جز محبوب نخواهد رفت و هیچ چیزی جز وصال او برایش ارزشی ندارد. عشق او به محبوبش چنان عمیق و پرشور است که همچون صحرا در دلش باعث شده هیچ مهر و محبت دیگری نتواند در دلش جایگاهی پیدا کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
صحرای دلم عشق تو شورستان کرد
تا مهر کسی دگر نروید هرگز