رباعی شمارهٔ ۹۴۸

این ابیات به انسان توصیه می‌کند که در مدت محدود زندگی، از تجربیات و درس‌های آن بهره‌برداری کند. شاعر با تأکید بر کوتاه بودن زمان زندگی، به اهمیت ارتباط و انس با دیگران به‌ویژه افراد سالخورده اشاره می‌کند و می‌گوید که باید سعی کنیم از زمان‌های باقی‌مانده استفاده مناسب را ببریم تا بعداً دچار پشیمانی نشویم. دنیا به مانند زنی پیر است و ما باید از معاشرت با او لذت ببریم و پندها را بپذیریم.