رباعی شمارهٔ ۹۴۱

در این شعر، شاعر از لاله و زهره دعوت می‌کند که بیایند و زیبایی‌های دلش را به نمایش بگذارند. او همچنین از بخت بدش می‌خواهد که آهنگی برایش بیاورد، زمانی که نوای وصال به گوش می‌رسد. به طور کلی، شعر درباره زیبایی، عشق و آرزوهای قلبی است.