رباعی شمارهٔ ۹۳۷

در این شعر، گوینده از صلحی که با او جنگ می‌کند شکایت دارد و از اینکه این نوع دوستی ناپسند است، ناراحت است. او از صلح خواسته است که اگر واقعا به دوستی می‌خواهد، باید حقیقت را درک کند و وضعیت عاطفی‌اش را به رنگی واقعی درآورد.