رباعی شمارهٔ ۹۳۵

در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید که تمام آرزوها و بارهایش را در این مسیر رها کند. او به پیراهن یوسف اشاره می‌کند که نماد زیبایی و ارزش‌های باطنی است. همچنین به عمر کوتاه و بی‌معنای زندگی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که نباید در افکار و نگرانی‌ها غرق شود و باید زندگی را ساده‌تر بگیرد.