رباعی شمارهٔ ۹۳۴

در این ابیات شاعر به دل می‌گوید که از ظلم و نیرنگ محبوبان فرار نکند، حتی اگر دزدان و پاسبانان او را تهدید کنند. او تأکید می‌کند که باید نشانه‌هایی از عاشقان حقیقی جستجو کند و برای عشق و درد حاصل از آن، هر تعداد که نیاز باشد، جان خود را قربانی کند و از این راه فرار نکند.