آن تاب که من دانم و تو ای دل سوز
ای دوست شب و روز ز دل میافروز
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به عشق خود اشاره میکند و میگوید که این عشق باعث روشنی و گرم شدن دل او در شب و روز است. او در ابتدا به اشتباه میگوید که این احساس به دلیل عشق نیست، اما به سرعت تصحیح میکند و میفهمد که عشق و آرزوی برای معشوقش همان چیزی است که شب و روزش را میسازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نی نی که غلط گفتم ای عشق آموز
عشق تو و سودای تو آنگه شب و روز