آمد دی دیوانه و شبهای دراز
مائیم و شب تیره و سودای دراز
دربارهٔ این سروده
این ابیات دربارهی احساسات و افکار عمیق در شبهای طولانی و تاریک است. شاعر از دیوانهای صحبت میکند که در این شبها ظاهر میشود و بیان میکند که هنوز در خواب نیست و دلش مشغول افکار بیهوده است. او وصیت میکند که برای کسی که دلش به فکر و خیال مشغول است، نیازی به خوابیدن نیست و باید به فکر آرزوهایش باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما را سر خواب نیست دل یاوه شده است
آنرا که دلیست تا کند پای دراز