رباعی شمارهٔ ۹۲۲

در این اشعار به گرگ اشاره شده که در وقت سحر به نزد مردم می‌آید. او هم از گوسفندهای فربه و هم از لاغرها می‌خورد. شاعر از فردی می‌خواهد که خود را به خواب نزند و به وضعیت خود توجه کند، زیرا گرگ در کمین است. در نهایت به او توصیه می‌کند که بیدار شود و مراقب باشد.