رباعی شمارهٔ ۹۱۲

برداشت: من می‌توانم هم حالتی شاداب و زندگی‌بخش داشته باشم و هم حالت غم‌انگیز و پژمرده، اما تا زمانی که این دو حالت با هم ترکیب نشوند، نه گل زیبایی در می‌روید و نه خارهای دردآور به وجود می‌آید.

برداشت: در ظاهر، خار و گل نشان‌دهنده دو چیز مخالف هستند، اما در واقعیت، برخورد آن‌ها به گونه‌ای است که گلزار در خوشحالی و خنده به‌نظر می‌رسد. این نشان می‌دهد که حتی در تضاد و تفاوت‌ها نیز می‌توان زیبایی و شادابی را مشاهده کرد.