رباعی شمارهٔ ۹۰۷

این شعر به نوعی به اهمیت زندگی و ژرفای معنایی آن اشاره دارد. شاعر از ما می‌خواهد که اگر زندگی و جان ارزشمند است، بایستی در پی فهم عمیق‌تری از آن باشیم. او با تأکید بر این نکته که در آغاز هر چیزی درسی نهفته است، به ما یادآور می‌شود که بفهمیم چگونه می‌توانیم به شناخت کامل‌تری از حیات برسیم. در نهایت، انسان نمی‌تواند تمام دانسته‌ها را فقط از یک نقطه آغاز کند، بلکه باید به دنبال جستجوی عمیق‌تری باشد.