رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۰۴

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر

آغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر

۲

خوش باش که تا چشم زنی خود بکشد

حمال زمانه رخت از خانهٔ عمر

بازگشت به سروده‌های مولانا